تنگی کانال نخاعی چه از نوع مرکزی باشد و چه از نوع محیطی ، بر روی زندگی میلیون ها آمریکایی تاثیر گذار بوده است . بیمارانی که به این عارضه مبتلا هستند معمولا اولین مراجعاتشان در اثر لنگش عصبی یا درد انتشاری می باشد و قبل از آن هیچ علامتی نداشته اند و مشکل آنها فقط از طریق رادیولوژی قابل مشاهده بود .

در این موارد بعد از اینکه درمان های محافظه کارانه موثر واقع نشده باشد راه حل های جراحی می توانند بهترین گزینه برای آسیب های استخوانی ستون مهره ها ، رباط زرد ، مفاصل و در نهایت درمان دیسک باشند . در حال حاضر روشی که برای درمان تنگی کانال نخاعی بیشترین رواج را دارد ، دیسککتومی است .

در یک تحقیق که مربوط به سال 2009 می شود 27 بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که سن آنها بالای 50 سال بود و تنگی کانال آنها از طریق ام آر آی و سی تی اسکن تشخیص داده شده بود . بعد از تشخیص ، همه بیماران با روش دیسککتومی تحت درمان قرار گرفتند . دامنه سنی این بیماران بین 50 تا 85 سال بود و 41% زن و 59% مرد بودند .

70% از بیماران دامنه وسیعی از علائم و تنگی کانال نخاعی را دارا بودند . 78% با علائم انتشاری ، 11% با کمر درد و 11% با عوارض ترکیبی لنگش عصبی و علائم انتشاری بودند . میانگین مراجعه این بیماران 8 هفته بوده است . نتایج این تحقیق با استفاده از معیارهای به شرح زیر بود :

41% معادل 11 نفر عالی درمان شده بودند.

52% معادل 14 نفر درمان خوبی داشتند.

7% معادل 2 نفر بهبودی 93% یافته بودند.

هیچ گزارشی مبنی بر وجود اشکال در درمان این بیماران وجود نداشت . درمان تنگی کانال نخاعی با روش جراحی دیسککتومی تاثیرات بسیار خوب و کم خطری در پی دارد .

  • کلمات کلیدی
  • ,